Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 czerwca 2017 roku

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie Wydział III Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Joanna Polak-Kałużna

Protokolant Sylwia Krzos

po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 roku w Dzierżoniowie

na rozprawie sprawy z na rozprawie sprawy z powództwa A. G. (1)

przeciwko A. G. (2) i J. G.

o obniżenie alimentów

I.  obniża alimenty ustalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 stycznia 2016 roku w sprawie IC 393/15 od powoda A. G. (1) na rzecz małoletniego pozwanego J. G. z kwoty po 1200 zł miesięcznie do kwoty po 1000 zł (tysiąc złotych) miesięcznie, począwszy od dnia 7 czerwca 2017 roku płatne z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat do rąk A. G. (2) jako przedstawicielki ustawowej pozwanego;

II.  obniża alimenty ustalone wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2016 roku w sprawie I ACa 296/16 od powoda A. G. (1) na rzecz pozwanej A. G. (2) z kwoty po 600 zł miesięcznie do kwoty po 200 zł (dwieście złotych) miesięcznie, począwszy od dnia 7 czerwca 2017 roku płatne z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat;

III.  w pozostałym zakresie powództwo przeciwko J. G. oddala.

UZASADNIENIE

Powód A. G. (1) w dniu 20 października 2016 roku wniósł o obniżenie alimentów ustalonych na rzecz pozwanych A. G. (2) i J. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 08 stycznia 2016 roku w sprawie (...)zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 02 czerwca 2016 roku w sprawie (...), odnośnie J. G. obniżenie z kwoty 1200 zł do kwoty 400 zł, odnośnie A. G. (2) z kwoty 600 zł do kwoty 200 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu podniósł, że zasądzone w wyroku rozwodowym alimenty na rzecz byłej żony oraz syna zostały orzeczone w czasie, gdy był zatrudniony w hucie szkła gospodarczego w P. na pełnym etacie jako hutnik i z tego tytułu osiągał dochody w wysokości 6000-7000 zł. Wskazał, że w 2015 roku jego stan zdrowia uległ pogorszeniu, w związku z czym skierowano go na badania kontrolne, podczas których lekarz medycyny pracy Z. G. stwierdził przewlekłość chorób (żylaki i zaćma) i zalecił zmianę stanowiska prac, a następnie w związku z koniecznością przejścia zabiegu usunięcia zaćmy, jak i usunięcia żylaków na nogach w dniu 21 stycznia 2016 roku otrzymał polecenie służbowe dotyczące zmiany stanowiska pracy z hutnika szkła na pomoc dołową. Stwierdził, że jego zły stan zdrowia potwierdziła opinia biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowej L. L. z dnia 02 sierpnia 2016 roku sporządzona w sprawie (...)Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z powództwa jego starszej córki o alimenty, gdzie wskazano, że jego stan zdrowia już od 2011 roku uzasadniał zmianę stanowiska pracy z dmuchacza szkła na inną. Jednocześnie podkreślił, że zmiana ta spowodowała znaczne obniżenie jego dochodów i możliwości zarobkowych, gdyż jego dochód w dacie wniesienia pozwu wynosił 1550 zł netto, w związku z czym nie jest w stanie ponosić alimentów w kwotach zasądzonych na rzecz pozwanych, gdyż sam znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Stwierdził, że z uzyskiwanego dochodu musi ponosić koszty swojego miesięcznego utrzymania w kwocie około 500 zł miesięcznie, w tym ratę kredytu w kwocie 316,75 zł, nadto, że jest w trakcie leczenia stawu biodrowego, co wymaga ponoszenia kosztów konsultacji lekarskich, a leczenie okulistyczne wymaga zakupu okularów. Wskazał ponadto, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny na córkę w kwocie 1200 zł, zatem łącznie jego obciążenia alimentacyjne wynoszą 3000 zł miesięcznie.

Pozwani w odpowiedzi z dnia 24 lutego 2017 roku wnieśli o oddalenie obydwóch powództw w całości i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu podnieśli, że powód myli się, że w dacie wyrokowania odnośnie obowiązku alimentacyjnego był zatrudniony na stanowisku hutnika szkła i osiągał dochody 6000-7000 zł miesięcznie, gdyż faktycznie w dacie wyrokowania Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu nie pracował jako hutnik szkła, a sąd (...) miał wiedzę o zmianie jego stanowiska pracy. Wskazując na powyższe pozwani stwierdzili, że powód nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby znane Sądowi Apelacyjnemu a wskazywałyby na to, że doszło do zmiany stosunków uzasadniających żądanie pozwu. Stwierdzili, że Sąd Apelacyjny słusznie zauważył, że zgodnie z treścią umowy z dnia 11 lipca 2012 roku wynagrodzenie powoda zostało ustalone na kwotę 1500 zł miesięcznie plus premia uznaniowa na zasadach i warunkach przewidzianych w zakładowym regulaminie wynagradzania, przy czym jak się okazało rzeczywiste wynagrodzenie powoda oscylowało w granicach 6000-7000 zł miesięcznie. Wnioskowanie więc, że wynagrodzenie powoda istotnie zmalało jest niczym nieuzasadnione. Wprawdzie z zaświadczenia prezesa zarządu Huty (...) wynika że z dniem 21 stycznia 2016 roku za zgodą stron powierzono powodowi pracę na stanowisku pomoc dołowa, przy czym pozostałe warunki umowy o pracę pozostały bez zmian – nie ma więc podstaw by sądzić, że jego zarobki istotnie zmalały albowiem na poprzedniej umowie również miał wpisaną kwotę 1500 zł netto, a wynagrodzenie rzeczywiście wynosiło 6000-7000 zł i ta kwota nie była kwotą jednorazową, ale właśnie takie było comiesięczne wynagrodzenie powoda. Reasumując pozwani wywodzili, że skoro więc pozostałe warunki umowy pozostały bez zmian a więc i wynagrodzenie, to niczym nie poparte jest twierdzenie powoda o zmniejszeniu jego wynagrodzenia, a co za tym idzie niemożność spełnienia obowiązku alimentacyjnego w orzeczonej wysokości.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 08 stycznia 2016 roku w sprawie (...) rozwiązano przez rozwód małżeństwo A. G. (1) z A. G. (2) z winy obu stron, wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim J. G. powierzono matce, ustalono od ojca na rzecz J. G. alimenty w kwocie po 1200 zł miesięcznie, zobowiązując matkę do ponoszenia dalszych kosztów utrzymania małoletniego, zasądzono od A. G. (1) na rzecz A. G. (2) rentę alimentacyjną wysokości 1200 zł miesięcznie oraz orzeczono o kontaktach ojca z synem. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 02 czerwca 2016 zmieniono powyższy wyrok w ten sposób, że zasądzone od A. G. (1) na rzecz byłej żony alimenty obniżono do kwoty po 600 zł miesięcznie. W czasie orzekania o alimentach w procesie rozwodowym pozwana A. G. (2) nie pracowała i nie uzyskiwała żadnych dochodów, zamieszkiwała w B., zajmowała się dziećmi i domem, gdyż powód przez większą część trwania małżeństwa zamieszkiwał w T., czy P., gdzie miał szansę na lepsze dochody pracując w hutach szkła jako hutnik szkła. Utrzymanie finansowe rodzinie w czasie trwania małżeństwa zapewniał powód.

Od 2009 roku A. G. (2) pozostaje na leczeniu u lekarza psychiatry J. K. z powodu zburzeń depresyjno – adaptacyjnych, leczenie jest odpłatne, wizyta kosztuje 80 zł.

Gdy powód pracował w T. mieszkał w hotelach robotniczych. W okresie pracy w P. pracodawca opłacał powodowi mieszkanie do lipca 2015 roku, następnie A. G. (1) sam wynajmował mieszkanie płacąc za nie 700 zł miesięcznie, a od lutego 2016 roku ponownie za wynajęcie jego pokoju płacił nowy pracodawca.

Powód A. G. (1) od lipca 1999 był zatrudniony w Hucie (...) spółka z o.o. w (...), wcześniej pracował w hucie szkła pod W.. W toku postępowania rozwodowego powód pracował na podstawie umowy o pracę na czas określony od 11 lipca 2012 roku do 31 grudnia 2016 roku na stanowisku hutnika szkła, pracę wykonując w P., a na podstawie zawartej umowy miał otrzymywać wynagrodzenie w kwocie 1500 zł miesięcznie plus premię uznaniową na zasadach i warunkach przewidzianych w zakładowym regulaminie wynagrodzenia. Faktyczne dochody pozwanego były znacznie wyższe i wynosiły na dzień 16 stycznia 2015 roku – 7205,68 zł netto miesięcznie (średnia z ostatnich trzech miesięcy), na dzień 13 kwietnia 2015 roku 6663,26 zł netto (średnia z ostatnich 3 miesięcy), w sierpniu 2015 roku była to kwota 5277,73 zł netto. Z dniem 10 lipca 2014 za zgodą powoda i jego pracodawcy doszło do zmiany warunków umowy o pracę z pełnego etatu na 7/8 etatu.

A. G. (1) w czasie trwania małżeństwa, gdy relacje byłych małżonków układały się lepiej przekazywał pozwanej łącznie kwotę około 3000 złotych miesięcznie, z tego na rzecz syna stron była przeznaczona kwota 1200 zł miesięcznie, przekazywał również na rzecz pełnoletniej córki M. G. kwoty 1200 -1300 zł miesięcznie, początkowo dobrowolnie. Powód spłacał ponadto ratę kredytu w kwocie 510 zł miesięcznie, opłacał połowę czynszu w kwocie 250 zł miesięcznie, płacił za wynajem mieszkania 700 zł miesięcznie, na dojazdy do pracy przeznaczał 200 zł miesięcznie, na wyżywienie 600-700 zł, na odzież 150 zł miesięcznie. W maju 2014 roku powód zaciągnął w banku pożyczkę w kwocie 6939,98 zł, gdzie rata wynosiła 316 zł miesięcznie.

W czasie orzekania rozwodu J. miał 17 lat, uczył się w szkole publicznej – w liceum ogólnokształcącym, jego miesięczne koszty utrzymania wynosiły około 1300 zł, a składały się na nie: koszty korepetycji z matematyki – 160 zł, wyżywienie 650 zł, składka na klub piłkarski – 50 zł, koszty zakupu odzieży w tym sportowej 200 zł, koszt zakupu środków czystości 50 zł, siłownia 100 zł, wydatki szkolne 30- 40 zł, wycieczki szkolne 80 zł (rozliczone w ratach). Zaś na miesięczne koszty utrzymania pozwanej w czasie orzekania rozwodu składały się: koszt wyżywienia - 350 zł, koszt odzieży – 150 zł, lekarstwa - 70 zł, fryzjer – 30 zł, środki czystości - 80 zł oraz 50 zł koszt wizyt u psychiatry, łącznie około 700-750 zł. Dodatkowo A. G. (2) opłacała czynsz w kwocie 436 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną – 100 zł miesięcznie, opłatę za gaz – 80 zł miesięcznie.

Dowód: - zaświadczenia o dochodach powoda – karta 16,83, 256 akt (...) Sądu Okręgowego w Świdnicy,

- umowa o pracę – karta 3,

- zmiana warunków pracy – karta 9,

- akta sprawy (...) Sądu Okręgowego w Świdnicy,

- przesłuchanie powoda A. G. (1) – karta 74-75

- przesłuchanie pozwanej A. G. (2) – karta 75,

- przesłuchanie pozwanego J. G. – karta 82,

Powód z zawodu jest technikiem rolnikiem. Od zawsze utykał, także jak związał się z A. G. (2).

W październiku 2008 roku A. G. (1) wykonano operację wszczepienia endoprotezy lewej nogi. Orzeczeniem (...) ds. (...) w D. z dnia 12 grudnia 2011 roku - zatem jeszcze przed rozwodem - zaliczono powoda do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do 31 grudnia 2015 roku, wskazując, że niesprawność istnieje od urodzenia, a jako wskazania dotyczące odpowiedniego zatrudnienia zalecono pracę w warunkach chronionych. Mimo takiej treści orzeczenia powód pracował jako hutnik szkła.

Pozwana A. G. (2) w czasie trwania małżeństwa proponowała powodowi zmianę zatrudnienia i zamieszkanie z rodziną, na co on odmawiał wskazując, że pracując w B. nie zarobi tyle co w hucie szkła.

W toku procesu rozwodowego żona powoda bez jego wiedzy, złożyła odrębne rozliczenie podatkowe za 2014 rok, co skutkowało tym, że A. G. (1) mając wyższe dochody, rozliczając się sam musiał dopłacić na poczet podatku kwotę 6088 zł, którą pozyskał z pożyczki bankowej, ekspresowej w kwocie 6000 zł, gdzie rata wynosi 316 zł miesięcznie.

Pozew rozwodowy A. G. (1) złożył w dniu 26 lutego 2015 roku i w tymże roku podjął szereg działań związanych z własnym leczeniem, mimo, że niepełnosprawność stwierdzono u niego już w 2011 roku. I tak w dniu 9 czerwca 2015 roku powód skorzystał z konsultacji lekarskiej, połączonej z badaniem USG w Poradni w K., za którą zapłacił 170.00 zł, w czerwcu 2015 roku został zakwalifikowany do operacji obydwóch kończyn dolnych z powodu żylaków, jako pierwszą do operacji wskazano nogę lewą. Po tej konsultacji powód rozpoczął przygotowania do operacji, zaszczepił się przeciwko żółtaczce, było to szczepienie odpłatne. W dniu 14 lipca 2015 roku – zatem w toku postępowania rozwodowego – powód poszedł na zwolnienie lekarskie. Operację usunięcia żylaków nogi lewej u powoda wykonano w dniu 28 lipca 2015 roku. Po tym zabiegu powód przebywał na zwolnieniu lekarskim do dnia 12 sierpnia 2015 roku. Następnie w dniu 16 września 2015 roku A. G. (1) przeszedł zabieg usunięcia zaćmy oka prawego w ramach publicznej służby zdrowia, zaś w okresie od 19 -21 października 2015 roku przebywał w szpitalu w K., gdzie wykonano u niego planową operację żylaków prawej kończyny dolnej, bez powikłań. Po tym zabiegu przebywał na zwolnieniu lekarskim do 01 listopada 2015 roku.

Od 1 marca 2016 roku powód korzystał z pomocy lekarza psychiatry w poradni S. z powodu zaburzeń adaptacyjnych, który zalecił leczenie farmakologiczne. Leczenie było odpłatne, koszt wizyty to 100 zł.

W dniu 23 września 2015 roku powód przekazał przelewem na utrzymanie byłej żony, syna J. i M. G. kwotę 2300 zł.

Orzeczeniem lekarskim z 24 listopada 2015 roku lekarz medycyny pracy zalecił powodowi zmianę dotychczasowego stanowiska pracy. Kolejnym orzeczeniem (...) ds. (...) w D. z dnia 12 grudnia 2015 roku zaliczono powoda – jak poprzednio - do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do 31 stycznia 2020 roku, pozostawiając bez zmian wskazania dotyczące odpowiedniego zatrudnienia i zaleconej pracy w warunkach chronionych.

Pracodawca powoda w dniu 21 stycznia 2016 roku powierzył mu (dotychczas hutnikowi szkła - majstrowi) – obowiązki na stanowisku pomoc dołowa, z wynagrodzeniem bez zmian - to jest 1550 zł netto miesięcznie, pozostałe warunki także bez zmian. Wynagrodzenie powoda na dzień 17 lutego 2017 roku za ostatnie 6 miesięcy wyniosło 9300 zł netto (czyli 1550 zł miesięcznie) ponadto powód uzyskał dochód za wynajem mieszkania, które mu opłacał pracodawca w wysokości 7391,46 zł brutto za 6 miesięcy.

Przyczyną zmiany stanowiska pracy była decyzja lekarza medycyny pracy, który odmówił A. G. (1) w grudniu 2016 roku zezwolenia na pracę na dotychczasowym stanowisku wobec ujawnienia się zwyrodnienia stanu biodrowego prawego. Badanie przez lekarza medycyny pracy było związane z długą absencją powoda spowodowaną leczeniem. Po powrocie ze zwolnienia lekarskiego powód początkowo otrzymał warunkowe zezwolenie od lekarza medycyny pracy na pracę na dotychczasowym stanowisku na okres 1 miesiąca, potem ponownie na 1 miesiąc i zalecenie, że ma zmienić zawód. Orzeczeniem lekarskim z dnia 21 stycznia 2016 roku – o czym miał wiedzę sąd odwoławczy w procesie rozwodowym - lekarz (...) orzekł, że powód może być przyjęty do pracy jako pomoc dołowa. Powód nie odwołał się od tej decyzji mimo stosowanego pouczenia.

Praca majstra w hucie szkła, którą do stycznia 2016 roku wykonywał powód polega na nabieraniu gorącej masy szklanej z pieca hutniczego i formowaniu wyrobów szklanych za pomocą piszczeli hutniczej, a także na kształtowaniu wyrobów w formach za pomocą wydychanego powietrza, jest to praca z przewagą wysiłku fizycznego, w pozycji stojącej w mikroklimacie gorącym, majster pracuje obydwiema nogami, nogą wyciąga formę z wody, wykonując ruch naciskania stopą, dmucha płucami szkło. Praca pomocy dołowej polega na wykonywaniu prac pomocniczych, takich jak otwieranie i zamykanie form w trakcie dmuchania wyrobów szklanych przez hutnika oraz prostowanie wyrobów na stojaku po uformowaniu, jest to praca w pozycji siedzącej, w mikroklimacie gorącym.

Powód w hucie szkła pracował 27 lat, z tego majstrem był około 17 lat. W czasie pracy jako hutnik szkła powód pracował w ramach nadgodzin, by zapewnić utrzymanie rodzinie – pracował nawet 40 zmian w miesiącu, obecnie jako pomoc dołowa pracuje 21 zmian w miesiącu.

Powód rozważał zmianę pracy na nauczyciela zawodu, co jednak wymaga zainwestowania w kurs pedagogiczny co kosztuje 2000 zł. Także 2000 zł kosztuje odnowienie uprawnień spawacza posiadanych przez powoda, które są nieaktualne z racji nie kontynuowania pracy w zawodzie. Powód nie szukał informacji jakie czynności musi wykonć by odzyskać uprawnienia spawacza.

Powód posiada prawo jazdy kategorii (...), nie szukał pracy jako kierowca.

Dowód: - akta sprawy (...) Sądu Okręgowego w Świdnicy,

- zaświadczenie lekarskie – karta 8,

- umowa najmu – karta 43, 72 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- konsultacja lekarska -karta 43 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- zaświadczenie lekarskie – karta 43, 89 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- orzeczenie o niepełnosprawności – karta 43, 105-106 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- karty informacyjne leczenia szpitalnego – karta 43, 88, 90-91 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- rachunek sprzedaży – karta 43, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- przelew i dowód wpłaty – karta 43, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- zaświadczenia o niezdolności do pracy karta 59-60, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- umowa pożyczki – karta 76-87, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- zaświadczenie o dochodach powoda – karta 56 oraz karty 103, 176 akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- pismo pracodawcy - karta 104, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- faktura za konsultację psychiatryczną – karta 107, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- charakterystyka stanowisk pracy – karta 126, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- orzeczenie lekarskie – karta 127, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- umowa o pracę – karta 177, akt (...) SR w Dzierżoniowie,

- zmiana warunków pracy – karta 178, akt (...)SR w Dzierżoniowie,

- przesłuchanie powoda A. G. (1) – karta 74-75

- przesłuchanie pozwanej A. G. (2) – karta 75,

Biegły sądowy z zakresu medycyny pracy L. L. w opinii z dnia 02 sierpnia 2016 roku wydanej w sprawie (...)Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie, po przeprowadzeniu wywiadu, badania pozwanego i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej jako rozpoznanie wskazał u pozwanego wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego, lewostronne po całkowitej pierwotnej rekonstrukcji stawu biodrowego, zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego prawego, niewielkie skrzywienie kręgosłupa piersiowego, żylaki podudzi po leczeniu pooperacyjnym, inne postacie zaćmy starczej - zaćmy obu oczu z przewagą oka prawego po leczeniu operacyjnym wszczepieniu soczewki, nadwzroczność, niedosłuch obustronny, zaburzenia adaptacyjne i przebyte wirusowe zapalenie wątroby. Biegły wskazał że stan zdrowia pozwanego uniemożliwia mu wykonywanie pracy na stanowisku hutnik szkła. Biegły wskazał, że praca hutnika szkła, przebiegająca z przewagą wysiłku fizycznego w pozycji stojącej, w mikroklimacie gorącym, zaliczana jest do prac ciężkich i osoby zaliczone do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności ze wskazaniem pracy w warunkach chronionych nie mogą jej wykonywać. Biegły wskazał, że zasadnym było przejście powoda na stanowisko pomocy dołowej, która polega na wykonywaniu prac pomocniczych przeważnie w pozycji siedzącej. Biegły podkreślił, że stan zdrowia powoda już od 2011 roku uzasadniał zmianę stanowiska pracy z dmuchacza szkła na inną, zgodnie z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i wskazaniem pracy w warunkach chronionych. Biegły wskazał, że nie miał danych czy istotna Huta (...) dysponowała stanowiskami pracy chronionej, jednakże praca na stanowisku pomocy dołowej zgodnie z przedstawioną charakterystyką i orzeczeniem lekarza medycyny pracy, a także aktualnym wynikiem badania pozwanego nie jest dla A. G. (1) przeciwwskazana. Strony nie kwestionowały powyższej opinii biegłego.

Dowód: - opinia biegłego sądowego – karta 10-12,

Postanowieniem tymczasowym Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 4 sierpnia 2015 roku w sprawie (...) z powództwa M. G. przeciwko A. G. (1) udzielono zabezpieczenia na kwotę 1200 zł tytułem miesięcznie. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone. W dniu 25 stycznia 2017 roku zapadł wyrok w powyższej sprawie, gdzie zasądzono od A. G. (1) alimenty na rzecz M. G. w kwocie po 1200 zł miesięcznie za okres od 24 lipca 2015 roku do 30 czerwca 2016 roku wraz z odsetkami, zaś za okres od 1 lipca 2016 roku do 31 sierpnia 2016 roku w kwocie po 600 zł miesięcznie, a odnośnie alimentów za okres od 1 września 2016 roku postępowanie umorzono. Wyrok powyższy jest prawomocny. W dniu 10 lutego 2017 roku komornik sądowy umorzył postępowanie egzekucyjne z wniosku M. G. przeciwko powodowi, z uwagi na fakt, że otrzymała od pozwanego łącznie kwotę 13.017,76 zł. Nie była to wpłata jednorazowa.

Dowód: - akta sprawy (...) Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie ,

- postanowienie komornika – karta 47,

- wyciąg z konta bankowego powoda – karta 55,

- przesłuchanie powoda – karta 74-75,

Powód nie pozostaje w nowym związku.

Po orzeczeniu rozwodu średnie wynagrodzenie powoda za ostatnie trzy miesiące wynosiło na dzień 31 sierpnia 2016 roku – 1550 zł netto i było obciążone zajęciem komorniczym na rzecz pozwanych i M. G. w wysokości 63% to jest w kwocie 930 zł miesięcznie w kwietniu 2016 roku, a w następnych miesiącach kwoty obciążeń były niższe - maksymalnie wynosiły 818,06 zł (w miesiącu maju 2016 roku), a najniższe wynosiły nawet 502,06 zł (w miesiącu listopadzie 2016 roku) - na oboje pozwanych.

Od 1 marca 2017 roku powód podjął pracę u innego pracodawcy – Huta (...) w T., gdzie został zatrudniony na podstawie umowy o pracę na okres do dnia 30 czerwca 2017 roku na stanowisku „pracownik przy pracach prostych” z wynagrodzeniem 2000 zł brutto oraz prawem do zakwaterowania u pracodawcy za kwotę 200 zł miesięcznie w hotelu robotniczym – 7 osób w jednym mieszkaniu. W kwietniu 2017 roku powód u nowego pracodawcy uzyskał dochód 1459,48 zł. Z poprzednim pracodawcą powoda nie łączyły inne relacje niż zawodowe. Zmiana pracodawcy była związana w tym, że poprzedni w lutym 2017 roku poinformował go, że nie będzie mu dopłacał do mieszkania jak poprzednio.

Z dniem 31 maja 2017 roku wygasła umowa o pracę zawarta przez powoda z hutą (...) w T.. Nie przedłożono mu kolejnej umowy. W dniu 31 maja 2017 roku powód zabrał swoje rzeczy z hotelu robotniczego i zamieszkał w P., gdzie wynajął pokój na dwie noce.

Po usunięciu zaćmy powód korzysta z konsultacji okulistycznych, zakupił okulary za kwotę 286 zł, podjął także leczenie stomatologiczne – karta 250 zł.

Powód skończył w maju 2016 roku spłacać ratę pożyczki ekspresowej, zaciągniętej w 2015 roku celem uiszczenia dopłaty do podatku dochodowego.

Na miesięczne wydatki powoda składają się koszt telefonu – 74 zł, ubezpieczenie 100 zł, wydatki „na życie” – 500 zł. Powód obecnie nie leczy się bo go nie stać na leczenie, nie bierze koniecznego zastrzyku spowalniającego zwyrodnienie biodra, nie zapisał się do kolejki na operację zaćmy, bo go nie stać być na zwolnieniu. Powód nie planuje wrócić do B. i zamieszkać we wspólnym mieszkaniu, rozważa przeprowadzkę w (...), gdzie ma rodzinę i zatrudnienie w znajdującej się tam hucie (...).

Dowód: - zaświadczenie o dochodach powoda – karta 13,

- recepta na okulary + paragon za zakup okularów – karta 15,

- potwierdzenie płatności za telefon – karta 16,

- haromonogram spłat kredytu – karta 17,

- paragon fiskalny za usługę stomatologiczną – karta 19,

- zaświadczenie z Huty (...) – karta 57, 73, 81,

- zaświadczenie o dokonanych wpłatach do komornika – karta 64,

- przesłuchanie powoda A. G. (1) – karta 74-75

- przesłuchanie pozwanej A. G. (2) – karta 75,

Po orzeczeniu rozwodu pozwana A. G. (2) wskutek pogorszenia się sytuacji finansowej swojej rodziny, z racji nie przekazywania pieniędzy przez powoda zaczęła poszukiwać pracy, a od 05 września 2016 roku podjęła pracę zarobkową w firmie (...) we W.. Jej wynagrodzenie netto w październiku 2016 roku wyniosło – 2700,08 zł, w listopadzie 2016 roku - 3241,11 zł, w lutym 2017 roku – 1963,20 zł, zaś w marcu 2017 roku – 2444,45 zł. Pracuje w systemie zmianowym, miesiąc rano, a miesiąc na nocki. Gdy pracuje na noc wychodzi z domu o 15.15 a wraca o 6-7 rano i mija się z synem, skutkiem czego nie ma mu czasu pomóc i wytłumaczyć np. matematyki, z której ma największe problemy. Niejednokrotnie pracuje także weekendy, biorąc godziny nadliczbowe, by więcej zarobić, skutkiem czego ma jeszcze mniej czasu na pomoc synowi.

Dowód: - zaświadczenia o dochodach pozwanej – karta 52-53,

- umowa o pracę pozwanej – karta 49-50,

- zaświadczenie o zarobkach pozwanej – karta 66,

- przesłuchanie powoda A. G. (1) – karta 74-75

- przesłuchanie pozwanej A. G. (2) – karta 75,

- przesłuchanie pozwanego J. G. – karta 82,

Z dniem 1 września 2016 roku ustał obowiązek alimentacyjny powoda wobec córki M. G.. Po orzeczeniu rozwodu powód nie utrzymuje kontaktów z rodziną, ujawnia w stosunku do rodziny rozgoryczenie, w toku postępowania w sprawie (...) zwracał się do córki M. G. „pani”, nie utrzymuje kontaktów z J. G..

Pozwany J. G. w dniu (...) ukończył 18 lat, nadal mieszka z matką, kontynuuje naukę w liceum w systemie dziennym.

W toku pomiędzy A. G. (1) a A. G. (2) jest sprawa o podział majątku wspólnego prowadzona w Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie, w sprawie (...), w skład którego wchodzi mieszkanie w B., które obecnie zajmują pozwani oraz zgromadzone środki w ramach III Filaru.

Pozwana A. G. (2) kontynuuje leczenie, bierze leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe.

Dowód: - akta sprawy (...) Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie,

- przesłuchanie powoda A. G. (1) – karta 74-75

- przesłuchanie pozwanej A. G. (2) – karta 75,

- przesłuchanie pozwanego J. G. – karta 82,

Powiatowy Urząd Pracy w D. posiadał w 2016 roku oferty pracy dla osób bez kwalifikacji zawodowych jak również dla osób posiadających prawo jazdy kategorii B oraz dla osób mających uprawnienia spawacza (...) i (...). Oferty w tym urzędzie dla osób bez kwalifikacji były z uposażeniem na poziomie od 11,67 zł/h do 2700 zł brutto miesięcznie, dla osób posiadających prawo jazdy kategorii (...) uposażenie było na poziomie 1850 - 2700 zł brutto miesięcznie, a dla osób z uprawnieniami spawacza (...) i (...) z uposażeniem na poziomie od 19,05 zł/h do 2500 zł brutto na miesiąc.

Powiatowy Urząd Pracy w K. w grudniu 2016 roku nie dysponował ofertami dla osób w zawodzie technik rolnik, z uprawnieniami do kierowania pojazdami kategorii B oraz dla osób mających uprawnienia spawacza (...) i (...).

Dowód: - informacja z PUP D. – karta 204, 208 akt(...) SR Dz-ów,

- informacja z PUP K. – karta 211 akt (...) SR Dz-ów,

Sąd zważył ponadto, co następuje

Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie odnośnie J. G. oraz na uwzględnienie w całości odnośnie A. G. (2). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala, zdaniem Sądu na uwzględnienie powództwa w całości odnośnie J. G..

W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 138 k.r.i o., zgodnie
z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy ustalających wysokość alimentów. Przez wyrażoną w tym przepisie zmianę stosunków rozmieć należy istotne zwiększenie lub zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, albo istotne zwiększenie się lub zmniejszenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony wcześniej zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania.

Mając na uwadze powyższy przepis, jak również normę wyrażoną w przepisie
art.135 § 1 k.r.i o., zgodnie z którą zakres obowiązku alimentacyjnego zależy z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb osób uprawnionych do alimentacji z drugiej zaś uwarunkowany jest możliwościami zarobkowymi i majątkowymi osób zobowiązanych, Sąd ustalił wysokość środków niezbędnych do utrzymania i wychowania pozwanych A. i J. G., jak również aktualne możliwości zarobkowe i majątkowe A. G. (2) i powoda A. G. (1) i wielkości te rozważył w kontekście potrzeb oraz możliwości zarobkowych stron, jakie znalazły się u podstaw ustalenia, w sprawie (...) Sądu Okręgowego w Świdnicy – to jest ostatnich alimentów, o których orzekano w II instancji rok temu. Powyższe uregulowania pozwalają na dostosowanie rozmiarów wysokości alimentów do aktualnej sytuacji osób uprawnionych i zobowiązanych.

Ustalając możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji powoda A. G. (1) i zmiany w tym zakresie w porównaniu z dniem orzekania o alimentach zgodzić należy się ze stanowiskiem pozwanych, że sąd odwoławczy miał wiedzę o aktualnym stanie zdrowia A. G. (1) i zmianie jego warunków pracy w pierwszej połowie 2016 roku. Mimo to Sąd Apelacyjny we Wrocławiu pozostawił alimenty na rzecz J. na poziomie orzeczonym przez Sąd I instancji, a na rzecz A. G. (2) obniżył z innych względów do kwoty 600 zł – uznając, że faktyczne możliwości zarobkowe powoda są wyższe niż faktycznie uzyskiwane dochody, a przyjęcie przez niego nowych warunków pracy jako pomoc dołowa, nie było jedyną alternatywą na zatrudnienie, mogło mieć ewentualnie miejsce w okresie przejściowym, tym bardziej, że miał możliwość poszukiwania lepiej płatnej pracy, gdy lekarz medycyny pracy w grudniu 2016 roku warunkowo zezwolił mu na pracę na dotychczasowym stanowisku przez okres jednego miesiąca, co następnie się jeden raz powtórzyło. Powód mógł chociażby podjąć zatrudnienie w A. jak pozwana, która bez żadnego wykształcenia i doświadczenia została zatrudniona po długiej przerwie w pracy i uzyskuje dochód ponad 2500 zł miesięcznie.

Potwierdzeniem powyższego jest analiza informacji z urzędów pracy zgromadzonych w sprawie (...) Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie, z której wynika, że powód mógł podjąć inne prace, poza hutami szkła, chociażby jako kierowca, a nie pracować tylko jako pomoc dołowa, poniżej swoich możliwości i z niskimi dochodami. Co istotne pozwany już w toku postępowania rozwodowego sygnalizował pozwanym w obecności ich pełnomocnika, że nie będzie płacił zasądzonych alimentów, mając na uwadze pogorszenie stanu swojego zdrowia, zatem miał czas i sposobność by do tego się przygotować, gromadząc stosowane oszczędności, szczególnie w tym czasie, gdy jego dochody wynosiły 6000-7000 zł.

W sprawie nie budzi też żadnych wątpliwości, że uległy również zmianie zobowiązania ciążące na A. G. (1) po orzeczeniu ostatnich alimentów. Wobec bowiem faktu, że od 1 września 2016 roku dorosła córka powoda M. G. podjęła pracę nie ciąży już na powodzie – jej ojcu obowiązek alimentacyjny na jej rzecz ustalony na kwoty 1200 zł miesięcznie, a później na 600 zł miesięcznie. Zatem w tym zakresie nastąpiło polepszenie jego sytuacji materialnej w porównaniu z dniem, kiedy orzekano ostatnio o alimentach, gdyż nie ponosi żadnych kosztów na utrzymanie M. G., z którą zresztą nie utrzymuje kontraktów.

Kolejną istotną zmianą stosunków stron, jaka nastąpiła po orzeczeniu ostatnich alimentów, którą nakazuje sądowi weryfikować w obecnym postępowaniu art. 138 k.r.i o. jest uzyskiwanie dochodów przez pozwaną, co nie miało miejsca 02 czerwca 2016 roku, gdy Sąd Apelacyjny rozpoznawał apelację w sprawie rozwodowej. Jest to okoliczność o tyle istotna, że sądy obu instancji w postępowaniu rozwodowym ustalając obowiązek alimentacyjny A. G. (1) wobec byłej żony przyjęły, że znajduje się ona w niedostatku, gdyż wskutek długiego – dwudziestoletniego – pozostawania poza rynkiem pracy i nie jest w stanie znaleźć pracy, by zapewnić sobie pełne utrzymanie. Obecnie jednak sytuacja ta uległa diametralnej zmianie. Pozwana uzyskuje stały, legalny dochód i to w wysokości wyższej niż minimalne wynagrodzenie, co pozwala jej zapewnić sobie utrzymanie. Co oczywiste czyni to bardzo dużym wysiłkiem, poświęcając wiele czasu na dojazdy do odległego pracodawcy oraz pracując w godzinach nadliczbowych, jednak czyni to by zapewnić utrzymanie rodzinie, wobec malejących wpłat przekazywanych jej przez komornika od powoda. Uwzględniając zatem, że pozwana odnalazła się na rynku pracy i zapewnia sobie utrzymanie powództwo A. G. (1) w stosunku do niej – w którym żądał obniżenia alimentów na rzecz byłej żony do kwoty po 200 zł podlegało uwzględnieniu w całości. Zmiana stosunków po stronie pozwanej jest bowiem diametralna i nastąpiła po orzeczeniu ostatnich alimentów. Z informacji powódki wynika, że na swoje miesięczne utrzymanie potrzebuje 700-750 zł miesięcznie, na koszty mieszkaniowe około 600 zł miesięcznie (w których udział powinna mieć pracująca M. G. mieszkając z matką), zatem po odliczeniu tych kwot pozostaje A. G. (2) około 1000 zł miesięcznie na utrzymanie syna i inne konieczne wydatki. Nie mogąc orzec ponad żądanie pozwu, Sąd obniżył ustalone alimenty na rzecz M. G. z kwoty 600 zł do 200 zł miesięcznie, tak jak żądał tego A. G. (1)

Po określeniu, we wskazany sposób kondycji finansowej powoda i pozwanej, kierując się po raz kolejny normą prawną wyrażoną w przepisie art. 135 § 1 k.r.i o., zgodnie z którym zakres świadczeń alimentacyjnych powinien być adekwatny do usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentacji, Sąd rozważył jakie są obecnie koszty utrzymania J. G., który nadal nie jest osobą samodzielną finansowo. Przedstawicielka ustawowa pozwanego a później sam pozwany w toku niniejszego postępowania nie wskazywali na zmianę wysokości wydatków na jego utrzymanie, a z okoliczności sprawy wynika, że wydatki te pozostają na podobnym poziomie jak w czasie orzekania alimentów co miało miejsce rok temu. Zatem należało przyjąć za Sądami obydwu instancji w postępowaniu rozwodowym, że miesięczny koszt utrzymania J. G. to około 1200 zł miesięcznie, a w skład tych kosztów wchodzą elementy wyszczególnione na karcie 323 akt (...)uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy. Jednakże obecnie – wobec podjęcia zatrudnienia przez pozwaną A. G. (2) i uzyskiwania przez nią regularnych, nie najniższych dochodów – brak jest podstaw by za Sądem Okręgowym w Świdnicy, co podtrzymał Sąd odwoławczy – przyjąć, że powód powinien pokrywać praktycznie całość kosztów utrzymania J.. Wówczas bowiem to na powodzie ciążył ciężar utrzymania rodziny w całości, co uległo zmianie wobec późniejszego odnalezienia się przez A. G. (2) na rynku pracy.

Oczywistym jest bowiem, że obowiązek alimentacyjny obciąża oboje rodziców, z tym, że stosownie do przepisu art. 135 § 2 k.r.i o. jego wykonanie w całości lub też w części może polegać na osobistych staraniach polegających na wychowaniu i utrzymaniu dziecka. W niniejszej sprawie to matka dba o utrzymanie dorosłego już syna, troszczy się o jego zdrowie, pomaga w edukacji, co jest bardzo trudne z uwagi na jej długie godziny pozostawania poza domem z powodu pracy i dojazdów do niej. Powód w ogóle nie jest zainteresowany osobą syna, w żaden sposób nie był zaangażowany w 18 rocznicę jego urodzin, nie uczestniczy w jego edukacji, nie troszczy się o jego rozwój. Powyższe przemawiało za nierównym obciążeniem rodziców kosztami utrzymania kontynuującego naukę J..

Osoba zobowiązana do alimentacji powinna w pełni wykorzystywać swoje siły, kwalifikacje i uzdolnienia w celu uzyskiwania niezbędnych dochodów na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb osób uprawnionych do alimentów. Zarówno ojciec jak i matka powinni dołożyć wszelkich starań i podjąć odpowiednie zatrudnienie, aby zapewnić odpowiedni poziom życia swoim dzieciom. Zobowiązany do alimentacji powinien uczynić zadość swojemu obowiązkowi, choćby wiązało się to z istotnym uszczerbkiem i powodowało obniżenie stopy życiowej. Pozwana czyni znaczne starania by zapewnić synowi utrzymanie, pracuje w odległości od miejsca swojego zamieszkania, co rodzi konieczność dojazdów, podejmuje pracę w godzinach nadliczbowych. Tymczasem pozwany systematycznie od 2015 roku obniża swoje dochody, w styczniu 2015 roku jego średni dochód z 3 miesięcy wynosił ponad 7000 zł netto, w kwietniu 2015 roku zmalał do kwoty 6663 zł, a sierpniu 2015 roku była to kwota 5277 zł, zatem pogorszenie jest wyraźne i to na długo przed tym jak lekarz zakazał mu pracować na dotychczasowym stanowisku. Co istotne powód został zaliczony do grupy inwalidzkiej już w 2008 roku, a niesprawność u niego jest wrodzona i okoliczności te przez 17 lat nie przeszkadzały mu pracować jako hutnik szkła. Podkreślić nadto należy, że powód planując w 2015 roku rozpoczęcie swojego leczenia i udanie się na zwolnienie miał czas się do tego przygotować i zgromadzić na przyszłość stosowane oszczędności ze swoich bardzo wysokich ówczesnych dochodów. Zatem obecne twierdzenia powoda, że nie ma z czego żyć, że stracił z dniem 30 maja 2017 roku dochody i pracę w hucie (...) nie mogły być przesądzające w niniejszej sprawie.

Zastanawiające jest jednocześnie, że z zaświadczenia pracodawcy Huty (...) z dnia 15 marca 2017 roku wynika, że powód został zatrudniony na okres od 1 marca 2017 roku do 30 czerwca 20917 roku (karta 57), a w zaświadczeniu podpisanym przez tą samą osobę z dnia 31 maja 2017 roku (karta 81) wskazano, że umowa wygasła z dniem 31 maja 2017 roku. Oba zaświadczenia do akt sprawy dołączył powód.

Reasumując, mimo, że powód w czasie wyrokowania formalnie nie pozostawał w zatrudnieniu Sąd uznał, że jest to okoliczność krótkotrwała i przejściowa, która nie sprzeciwia się ustaleniu alimentów na kwotę 1000 zł czyli obniżeniu o 200 zł.

Sąd uznał, że alimenty w kwocie po 1000 zł miesięcznie są adekwatne do możliwości zarobkowych i majątkowych powoda, zwłaszcza, że poza J. i symbolicznymi alimentami w kwocie 200 zł na byłą żonę nie ma innych osób na utrzymaniu a dochód jaki mógłby osiągnąć np. A. idąc za znanym sobie przykładem byłej żony mógłby wynosić nawet 2700 zł netto miesięcznie.

Skoro zaś powód nie jest zainteresowany osobą syna i nie czyni żadnych osobistych starań i nakładów na jego utrzymanie to powinien w odpowiednio większym zakresie przyczyniać się finansowo do zaspokojenia jego potrzeb.

Uznając powództwo odnośnie J. za zasadne jedynie we wskazanej powyżej części Sąd oddalił je w pozostałym zakresie.

Uściślając obowiązek powoda wskazano termin, w którym mają być uiszczane miesięczne raty alimentacyjne, zaś orzeczenie o odsetkach znajduje oparcie w art. 481 § 1 k.c.

Orzeczenie o ponoszeniu przez strony kosztów sądowych zostanie wydanie na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 108 ¹ k.p.c.